Het begin.

In het malaise jaar 1929 kwam de grote kastenmakerijhal klaar en had men niet voldoende werk voor deze afdeling. Men probeerde van alles om de mensen aan het werk te houden. Men heeft zelfs eens geprobeerd een zweefvliegtuig te bouwen, maar tot massa-productie is het nooit gekomen en het bleef bij dat ene exemplaar. Het was Ir. Rosskopf die het idee doordreef, elektrische ovens te bouwen en een elektrische oven zonder kast achtte men ondenkbaar. Men ging toen prototypes maken van elektrische ovens en de eerste ovens die daaruit voortkwamen waren de George-oven en de grote trommeloven. Dit waren toen de hoogtepunten die door de mensen van de tekenkamer van de transformatorenfabriek geconstrueerd en uitgetekend werden. Veel mensen werkten daar aan mee, maar een ovenfabriek bestond toen nog niet.

De afdeling ovenfabriek werd officieel op 1 Januari 1936 opgericht, bestaande uit een personeelssterkte van 1 man, geassisteerd door geleend personeel van de transformatorenfabriek (o.a. Leen Geurts, zie foto hieronder).

Men bouwde de eerste ovens in licentie met een Duitse fabriek (Otto Junker uit Lammersfdorf) nadat men in 1935 een samenwerkingsverband met hen was aangegaan. Vaak ging men in Duitsland op bezoek en wat de licentietekeningen niet vermeldden, werd met de ogen "Overgenomen".

De samenwerking was in eerste instantie op het gebied van de weerstandsovens. Smit ovens begon echter zelf ook met smeltovens. Door verdergaande specialisatie zouden de elektrische ovens de brandstof gestookte ovens gaan verdringen.

Bron: Post 1956, staand geheel rechts dhr. Koster ??

De toenmalige baas van de kastenmakerij dhr. Vogel had gauw bekeken hoe een goede moffeloven gemaakt diende te worden. Zodoende werd er een grote oven gemaakt met een kolossale moffel erin. Deze eerste moffeloven werd uitgeleverd aan de Rijksmunt en begin zestiger jaren was deze nog steeds bij de Rijksmunt in werking !

Moffeloven/gloeioven Rijksmunt 1934

Dhr. Vogel zijn we ook al tegen gekomen bij de geschiedenis van Smit Las. Vogel was chef van de werkplaats van de afdeling kastenmakerij en hield zich in het prille begin ook bezig met het pionieren op het gebied van elektrisch lassen. Zodoende is er een foto gemaakt met dhr.Vogel als lasser die later model heeft gestaan voor het beroemde logo van Smit Las. Deze man bleek dus veel meer in zijn mars te hebben gehad, want hij pionierde ook met de eerste ovens van Smit. Op dit moment ben ik bezig om de glasplaten-collectie van Smit Ovens in te scannen (1935-1955) en ik hoop dan ook meer van deze markante persoon terug te vinden en zo weer een stukje geschiedenis van dit bedrijf boven water te krijgen. Dus houdt de website in de gaten !

Dhr. Vogel met een

van de eerste Smit Lasapparaten (1935)

In 1938 werd het programma uitgebreid met inductieve verwarming, doordat Smit ovenfabriek een licentie aanging met een bekende Belgische elektrotechnische fabriek. Het was tijdens de montage van een dergelijke smeltoven in Maarn, dat de Duitsers ons land binnenvielen. De monteur van de Smit ovenfabriek wist wonder boven wonder nog thuis te komen, dwars door de Duitse linie's heen.

Hoe zwaar de oorlogsjaren ook waren, voor de ovenfabriek waren ze gunstig, vooral na de bevrijding. De Nederlandse industrieën dienden zich in het binnenland te behelpen, daar deviezen-toewijzing beperkt waren en Duitsland volkomen uitgeschakeld was. De orders stroomden binnen en levertijden van 1 jaar waren er het gevolg van. De kastenmakerij werd al snel te klein (had de ruimte zelf dringend nodig) en in 1948 kwam de nieuwe ovenfabriek gereed, door een 35 meter lange hal-verlenging van de kastenmakerij en de annex-bouw van de nodige teken-en kantoorruimte. De afdeling houtbewerking moest het veld ruimen om daar een oven-laboratorium in te beginnen. De timmerlieden kregen een eigen gebouw achter het eigen bedrijf.

Kantoor- en montagehal Smit Ovens 1950

Grote montagehal voor ovens 1950

In 1953 werd reeds een aanvullende tekenkamer op het dak gelegd en in het jaar erop rezen er plannen om een nieuwe ovenfabriek aan de St. Hubertusstraat te bouwen. In 1956 werd de fabriek aan de St. Hubertusstraat een feit. Vanaf begin vijftiger jaren werden geheel zelfstandig nieuwe oventypes ontwikkelt, zonder enige vorm van licentiebouw van welke fabriek dan ook. Het was zelfs zo dat het buitenland de technische ontwikkeling van de oventypes op de voet volgde, vooral de tunnelovens voor de Keramische industrie hadden grote belangstelling.