Contact gegevens:
Stichting Willem Smit Historie Nijmegen
Binnenvaart 15
6642 CT Beuningen (Gelderland)
E-mail: info@willemsmithistorie.nl
Mobiel: 06 19009274
KvK nummer: 58361855
ANBI erkend.
Fabriekscentrale Stork & Co te Hengelo met generatoren van Siemens en Smit Slikkerveer (1900-1914)
In 1948 werd door Willem Smit & Co's Transformatorenfabriek een boek uitgegeven (Engelstalig), waarin alle belangrijke elektrotechnische bedrijven in Nederland van dat moment kort werden beschreven. Hieronder Smit Transformatoren.
Bron: Stichting Willem Smit Historie Nijmegen / Eigendom/copyright Royal Smit Transformers.
Schrijf reactie (0 Reacties)
Robin Salario stuurde mij deze mooie foto van haar opa Nijs, werkzaam bij Smit Slikkerveer. Andere familieleden waren werkzaam bij EMF Dordt waar ze elektromotoren maakten, voortgekomen uit Smit Slikkerveer.
Nijs Vlot (20-8-1896) is op deze foto te zien boven op een generator met pet en de armen over elkaar. De foto is gemaakt toen de Waterkrachtgenerator voor Lamadjan (Nederlands Indië) bijna klaar was (1924). Dhr. Nijs was techneut en ook handig met radio's. Bij Smit Slikkerveer verkochten ze een korte tijd radio's tussen 1925 en 1929 en daar zal dhr. Vlot vast ook aan gewerkt hebben. Het radio vak heeft hij waarschijnlijk geleerd in zijn militaire diensttijd rond 1919.Thuis had de familie Vlot al vroeg een radio in huis (ruim voor 1930). De onderdelen werden gekocht in Alblasserdam en hij zette ze zelf in elkaar tot een werkende radio. In die tijd waren radio's een zeldzaamheid in huis. Toen hij bij Smit Slikkerveer werkte heeft hij gewoond in een huis van Smit. Deze werden speciaal gebouwd voor de werknemers. Een deel van de woningen was bestemd voor de ingenieurs en hogere posities die bij Smit Slikkerveer werkte en een ander deel was bestemd voor de fabrieksarbeiders. Dhr. Vlot is overleden in 1930 net voordat hij een radio winkel wilde openen. Na zijn dood begon zijn vrouw een kruidenierswinkel.
Waterkrachtgenerator voor Lamadjan Nederlands Indië (1924). Bron: Robin Solario, archief fam. Vlot / Solario
Bron: Archief Brush HMA Ridderkerk
Mooie cabinetfoto van dhr. Vlot in zijn jonge jaren, bron: Robin Salario.
Lees meer: Nijs Vlot werkzaam bij Smit Slikkerveer (1920-1930)
Schrijf reactie (0 Reacties)Onlangs (oktober 2022) kocht ik 2 briefkaarten op Marktplaats die direct te maken hebben met Smit Slikkerveer, de vader van Willem Benjamin Smit en Werkspoor in Amsterdam. In die tijd werden orderbevestigingen nog gestuurd per briefkaart.
In 1919 leverde Joh. Smit (klinknagelfabriek) klinknagels aan Werkspoor Amsterdam. De kaart eronder gaat ook over een order aan Werkspoor, maar dan van Smit Slikkerveer die in 1914 en monteur stuurde om een cascade omvormer (die Smit zelf had geleverd) te monteren.
Werkplaats van de klinknagelfabriek van Joh. Smit rond 1900, Bron: Stichting Oud Ridderkerk
Cascadeomvormers zoals ze geleverd werden in 1914 door Smit Slikkerveer./ Electrotechnische Industrie, bron: Archief Brush HMA Ridderkerk
Bron: Collectie Rudo Hermsen
Klinknagelfabriek Joh. Smit, bron: Stichting Oud Riddekerk.
Schrijf reactie (0 Reacties)
In 1890 krijgt Willem Smit de opdracht van de Koninklijke Indische Marine om de schroefstoomschepen Hr. Ms. Sumbawa en Hr. Ms. Lombok te voorzien van elektrische verlichting. Hij voorzag de schepen van een stoomdynamo, een schakelbord en veel gloeilampen. Dit was dus alleen om elektrisch licht op de schepen mogelijk te maken. Een foto van het schakelbord vond ik in de glasnegatievencollectie van Brush Ridderkerk. De Duitse firma Krupp uit Essen zorgde voor de kanonnen op de schepen. Sumbawa werd gebouwd op de werven van de Koninklijke Maatschappij de Schelde en de Lombok door de firma Huygens en van Gelder in Amsterdam. Beide schepen waren rond 1892 klaar voor de vaart naar Nederlands Indië.
Schroefstoomschip Hr. Ms. Sumbawa, bron: Archieven.nl
Lees meer: Willem Smit voorziet stoomschroefschepen Sumbawa en Lombok van elektrisch licht (1890)
Schrijf reactie (0 Reacties)Een illustratieve foto van een op het fabrieksterrein van Smit Transformatoren "spoortransport gereed" gemaakte transformator, voorzien van een duidelijke tekst. Het transportgewicht van de transformator was 90.000 kg. (in de tekst is een nul weggevallen). Het transport per spoor had het voordeel dat er grotere gewichten vervoerd konden worden dan bij wegtransport. Bij transport over water waren nog grotere gewichten mogelijk. Voor bestemmingen die niet over het water bereikbaar waren, was spoortransport voor grotere transformatoren een uitkomst. Smit Transformatoren had voor dit doel een eigen aansluiting op het spoor en beschikte over een zgn. "kuilwagen" naar eigen ontwerp.
Bron: Gelderlander 20-05-1952.
De voorste en de achterste wielstellen van de kuilwagen werden met balken aan elkaar verbonden, de transformator hing tussen deze balken, de bodem van de transformatorkast rustte dus niet op een laadvlak zoals bij een vrachtwagen. Het nadeel van deze transport methode was dat het ontwerp van de transformator aangepast moest worden aan het spoorprofiel, dat is de ruimte die men heeft tussen en naast de rails.
Bij een geëlektrificeerd spoor hangen de rijdraden op een bepaalde afstand boven de rails, dit is de maximale hoogte voor een transport. De rijdraden hangen aan traversen die afgesteund zijn door masten. De breedte tussen deze masten is de maximale breedte voor een transport. Bij smalle doorgangen, bruggen en tunnels bijvoorbeeld is de breedte vaak beperkt. Het ontwerp moest dus aangepast worden aan het spoorprofiel. Dit kan behoorlijk ingrijpend zijn, bijvoorbeeld de toepassing van een vijfpoots kern i.p.v. een driepoots kern om hoogte te besparen.
Het transport per spoor, populair in landen met weinig waterwegen, werd in Duitsland mogelijk gemaakt door de toepassing van z.g.n. "Wander-Transformatoren". In plaats van de transformator tussen balken in een kuilwagen te hangen, vormden deze balken een integraal onderdeel van de transformatorkast. Aan weerszijde van de transformator waren bevestigingspunten voor de wielstellen. De transformator was hierbij een zelfdragende constructie. Smit Transformatoren heeft dit type ook voor de export naar Duitsland gemaakt.
De wat omslachtig aandoende transportroute heeft niet alleen te maken met de maximale belastbaarheid van trajecten en bruggen maar vooral ook met het voorkomen van vertragingen van het normale personen- en goederenverkeer. Er moest langzaam gereden worden en het remmen moest uiterst subtiel geschieden om kern en wikkelingen niet te hoge versnellingskrachten bloot te stellen. Stoppen tegen stootbuffers bij het rangeren bijv. kon ontoelaatbare versnellingskrachten te weeg brengen. De kuilwagen kon dus niet zondermeer aan een trein voor normaal goederen transport gekoppeld worden. Later werden, m.n. door export naar aardbevingsgevoelige gebieden in de USA. "aardbevingsvaste"kern en wikkelingsconstructies ontworpen. Deze uitvoering maakte minder subtiel spoortransport mogelijk.
Erik de Vries.
Schrijf reactie (0 Reacties)Post No.4. april 1958
Schrijf reactie (0 Reacties)Op 19-04-2016 was het precies 130 jaar geleden dat de eerste openbare elektriciteitscentrale van...
Op 01-07-2016 was het exact 130 jaar geleden dat de elektrische straatverlichting in Nijmegen in...
Op zondag 5 mei 2013 was het precies 90 jaar geleden dat de radiotelegrafieverbinding tussen Nederland en...
Begin 2010 vond ik bij toeval de website "Dancinginbombshelters.com" en zag de beschrijving van een dagboek...
Wereldtentoonstelling Parijs 1900Van 15 april tot 19 november 1900 werd de Wereldtentoonstelling in...
De voorbije tijden en het prille begin, 1885..1916 Voor de beeldvorming over de technische...
Stichting Willem Smit Historie Nijmegen
Binnenvaart 15
6642 CT Beuningen (Gelderland)
E-mail: info@willemsmithistorie.nl
Mobiel: 06 19009274
KvK nummer: 58361855
ANBI erkend.